Δικαιοσύνη όχι με ετικέτες

11 Νοεμβρίου 2025 17:38

Στην Ουκρανία όλο και πιο συχνά αντί για αποδείξεις χρησιμοποιούνται ετικέτες. Κάποιους στιγματίζουν για την ιδιότητα τους, ενώ σε άλλους συγχωρούν την προδοσία. Όταν ο νόμος γίνεται επιλεκτικός, η δικαιοσύνη μετατρέπεται σε εργαλείο πίεσης και όχι προστασίας.

Πώς στη χώρα άρχισαν να στιγματίζουν κάποιους, κολλώντας ετικέτες, και να ξεχνούν τα εγκλήματα άλλων!
Τώρα διεξάγεται μια ενεργή εκστρατεία κατά της Εκκλησίας, όπου συχνά λόγω των ενεργειών λίγων ανθρώπων ξεκινά μια ολόκληρη εκστρατεία μίσους κατά μιας πολυπληθούς θρησκευτικής ομάδας.
Και όχι, δεν υπερασπίζομαι τους προδότες της χώρας.
Αν υπάρχουν ανάμεσα στους εκπροσώπους οποιασδήποτε ομολογίας, δομής κ.λπ.
Και υπάρχουν αδιάσειστα αποδεικτικά στοιχεία για τα εγκλήματά τους, πρέπει να λογοδοτήσουν σύμφωνα με το νόμο. Κανείς δεν υπερασπίζεται εγκληματίες, προδότες, συνεργάτες κ.λπ.
Η ουσία τώρα είναι ακριβώς στην αναζήτηση της δικαιοσύνης. Διότι στη χώρα μας, αυτό έχει γίνει ένας βολικός τρόπος να κολλούν ετικέτες σε μια ομάδα ανθρώπων… και να κλείνουν τα μάτια στις ενέργειες άλλων.
Καθώς και να δημιουργούν σκόπιμες προκλήσεις, υποδαυλίζοντας το μίσος και διχάζοντας την κοινωνία.
Και τέτοιες ενέργειες είναι άμεσα προς όφελος του εξωτερικού εχθρού.
Και συχνά αυτοί που το κάνουν είναι οι ίδιοι κρυφοί «πράκτορες του Κρεμλίνου», που σκόπιμα δημιουργούν τεχνητές αφορμές για να διαιρέσουν τους ανθρώπους, να σπείρουν το μίσος και τη διχόνοια.
Και τώρα λίγοι αριθμοί. Ας πάρουμε για παράδειγμα τις δυνάμεις ασφαλείας και εκείνο το μέρος των εκπροσώπων τους, που από το 2014 έως το 2025 πέρασαν στην πλευρά του εχθρού. Άρα, δεν πρόδωσαν μόνο το λαό και τη χώρα, αλλά και τον όρκο τους.
Στις 1 Μαρτίου 2014, στην Κριμαία υπηρετούσαν περίπου 1619 υπάλληλοι της СБУ, 217 από αυτούς μετακόμισαν στην ηπειρωτική Ουκρανία (δηλαδή οι υπόλοιποι παρέμειναν στην Κριμαία, παραιτήθηκαν ή πέρασαν στην υπηρεσία των ρωσικών δομών).
Κατά τη διάρκεια του πολέμου υπήρξαν εκατοντάδες περιπτώσεις προδοσίας μεταξύ των υπαλλήλων αυτού του τμήματος, συμπεριλαμβανομένων των στρατηγών και των ανώτερων αξιωματικών. Συμπεριλαμβανομένων μετά την πλήρη εισβολή.
Αλλά κανείς για κάποιο λόγο δεν διαλύει αυτές τις δομές και δεν τις απαγορεύει, και δεν φωνάζει ότι εργάζονται προς όφελος του εχθρού. Δεν τους αποκαλούν πράκτορες της ФСБ.
Τότε γιατί αυτή η επιλεκτικότητα, σε ποιον θα κολλήσουν την ετικέτα «πράκτορες του Κρεμλίνου» και σε ποιον όχι; Αν και σε ποσοστιαία αναλογία οι προδότες μεταξύ των εκπροσώπων αυτών των δομών ήταν πολύ περισσότεροι από ό,τι μεταξύ των πιστών της Εκκλησίας.
Δεν είναι υποκρισία;
Προχωράμε παρακάτω.
Όσον αφορά την αστυνομία. Σύμφωνα με δήλωση του ISW, στις κατεχόμενες περιοχές περίπου 14.000 αστυνομικοί που πέρασαν στην πλευρά του εχθρού προσλήφθηκαν στις ρωσικές δομές.
Δεδομένα για τους στρατιωτικούς: από τους 13.468 στρατιωτικούς των ЗСУ στην Κριμαία στις 1 Μαρτίου 2014, περίπου 3.991 πήγαν στην ηπειρωτική χώρα. Έτσι, ένα σημαντικό μέρος παρέμεινε/πέρασε στην υπηρεσία της Ρωσίας ή παραιτήθηκε.
Και τώρα οι αριθμοί μετά το 2022.
Πρώην αστυνομικοί που εργάζονται για τις ρωσικές δομές στις κατεχόμενες περιοχές — σύμφωνα με εκτίμηση της έκδοσης «Українська правда» (Οκτώβριος 2023), 400 πρώην Ουκρανοί αστυνομικοί συνέχισαν να εργάζονται στις ρωσικές αρχές επιβολής του νόμου στις κατεχόμενες περιοχές.
Υπάρχουν χιλιάδες ποινικές υποθέσεις για συνεργασία/προδοσία από το 2022, εκατοντάδες αστυνομικοί και αξιωματούχοι ήταν ύποπτοι και συνελήφθησαν.
Θυμίζω ότι αυτοί είναι αριθμοί επιβεβαιωμένων γεγονότων. Και πόσα ακόμα δεν γνωρίζουμε... μένει μόνο να εικάσουμε. Στην πραγματικότητα, αυτοί οι αριθμοί μπορεί να είναι μόνο μια σταγόνα στον ωκεανό. Και έχουμε να κάνουμε με δεκάδες χιλιάδες προδοσίες και περάσματα στην πλευρά του εχθρού.
Δεν έχω ακούσει λίγες φορές από τους φίλους μου στρατιωτικούς ιστορίες ότι μόλις τα ρωσικά στρατεύματα πλησιάζουν την πόλη σε απόσταση 20-30 χλμ., οι πρώτοι που έφευγαν ήταν οι αστυνομικοί και οι στρατολογικοί υπάλληλοι. Ακόμα και όταν δεν είχαν εκκενωθεί όλοι οι άνθρωποι! Και η πόλη δεν είχε ακόμα καταληφθεί. Αλλά από αυτήν έφευγαν πρώτοι αυτοί που συχνά έχουν ασυλία από την επιστράτευση. Και που πρέπει να προστατεύουν τους αμάχους. Και τώρα οι περισσότεροι από αυτούς μπορούν μόνο να πολεμούν στα μετόπισθεν με το δικό τους λαό!
Και ναι, είμαι υπέρ της αντικειμενικότητας. Δεν θέλω να μοιάζω με αυτούς που στιγματίζουν όλους για τις πράξεις μεμονωμένων ατόμων, ακόμα κι αν είναι πολλά τέτοια άτομα.
Δεν ισχυρίζομαι ότι στην αστυνομία, στην СБУ και γενικά στις δυνάμεις ασφαλείας δεν υπάρχουν κανονικοί άνθρωποι. Υπάρχουν.
Αναμφίβολα. Δεν προσπαθώ να στιγματίσω όλους. Και να κατηγορήσω και να καταδικάσω όλους.
Υπάρχουν ανάμεσά τους και περιπτώσεις ηρωισμού... υπάρχουν περιπτώσεις που πέθαναν στον πόλεμο για τη χώρα τους. Σε αυτούς τους ανθρώπους τιμή και σεβασμός!
Αλλά δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς και το γεγονός ότι εκεί υπηρετούν ή υπηρέτησαν χιλιάδες άνθρωποι, που είτε έχουν ήδη προδώσει τη χώρα.. είτε είναι έτοιμοι να την προδώσουν ανά πάσα στιγμή, αν υπάρξει τέτοια περίπτωση.
Και επίσης δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς ότι πολλοί από αυτούς τώρα υπηρετούν όχι το λαό της Ουκρανίας και τα συμφέροντα της χώρας.
Αλλά τα συμφέροντα της εξουσίας, και έχουν γίνει ο πολιτικός στρατός των πολιτικών, πολεμώντας κατά των συμπολιτών τους, και προστατεύοντας τα συμφέροντα της εξουσίας και του συστήματος. Αλλά όχι το νόμο και τη χώρα.
Και συχνά αυτοί είναι οι πρώτοι που παραβιάζουν το νόμο και το σύνταγμα.
Και μέρος από αυτούς, είναι ακόμα αναμεμειγμένοι σε διαφθορά, βία κατά των πολιτών και πολλά άλλα πράγματα!
Όταν πρόκειται για τις δυνάμεις ασφαλείας — εκεί όπου υπήρξαν πραγματικά και ποινικές υποθέσεις, συμπεριλαμβανομένων των στρατηγών και των ανώτερων αξιωματικών, και περιπτώσεις συνειδητής μετάβασης στην πλευρά του εχθρού, το κράτος για κάποιο λόγο δεν βγάζει συμπεράσματα ότι «όλη αυτή η δομή είναι προδοτική».
Αλλά αυτή η λογική δεν εφαρμόζεται σε όλους το ίδιο.
Όταν πρόκειται για άλλες ομάδες, η εξ