- Πάτερ, πείτε μου, είναι υποχρεωτικό να προσεύχεται κανείς όρθιος, ή μπορεί και καθιστός;
- Μπορείς να προσεύχεσαι ακόμα και ξαπλωτός! Το κυριότερο — να μην κοιμάται η ψυχή σου.
Ένας νεαρός ιερέας αποφάσισε να κηρύξει για τη σημασία της ακτημοσύνης. Γεμάτος έμπνευση, λέει από τον άμβωνα:
– Αδελφοί και αδελφές! Κοιτάξτε τα πουλιά του ουρανού! Δεν σπέρνουν, δεν θερίζουν, δεν μαζεύουν σε αποθήκες, δεν σκέφτονται την αυριανή μέρα — και ο Κύριος τα τρέφει!
Μετά τη λειτουργία, μπαίνει στο ιερό ο επίτροπος της ενορίας, αφήνει στο τραπέζι μια χοντρή δέσμη λογαριασμών για ρεύμα, θέρμανση και νερό του ναού και λέει:
– Πάτερ, το κήρυγμα ήταν υπέροχο! Αλλά όταν έρθουν οι υπάλληλοι της ΔΕΗ με την εντολή διακοπής ρεύματος, επιτρέψτε μου να τους τρίψω λίγο ψωμάκι αντί για χρήματα;
Τελειώνει η Θεία Λειτουργία. Ο εφημέριος βγαίνει στον άμβωνα με μια ανακοίνωση προς την κοινότητα:
– Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές! Σας υπενθυμίζω ότι την επόμενη εβδομάδα ξεκινάμε την ανακαίνιση του ενοριακού σπιτιού. Γι' αυτό έχω για εσάς δύο νέα: το ένα καλό, και το άλλο... ας πούμε, που απαιτεί πίστη.
Ο κόσμος στον ναό σιώπησε. Ο παπάς συνεχίζει:
– Το καλό νέο είναι ότι η ενορία μας έχει ήδη όλα τα χρήματα που χρειάζονται για την πλήρη ολοκλήρωση της ανακαίνισης!
Μέσα στον ναό ακούγεται ανακουφισμένος ψίθυρος: «Δόξα τω Θεώ! Τι χορηγός βρέθηκε!».
Ο εφημέριος κάνει μια παύση, χαμογελά και προσθέτει:
– Και το δεύτερο νέο: όλα αυτά τα χρήματα βρίσκονται ακόμη στις τσέπες και τα πορτοφόλια σας. Αλλά πιστεύω ακράδαντα ότι ο Κύριος θα σας βοηθήσει να τα βγάλετε από εκεί!
Μια νεαρή, πολύ τρομαγμένη γυναίκα μπαίνει τρέχοντας στον ναό μέσα στη βδομάδα και πετάγεται στον εφημέριο ιερέα:
- Πάτερ, πάτερ, σώστε με! Συμφορά! Σήμερα το πρωί έριξα κατά λάθος το αλάτι της Μεγάλης Πέμπτης, μετά μου πέρασε μπροστά μια μαύρη γάτα, κι ακόμα έσπασε ο καθρεφτάκης στην τσέπη μου! Αυτό σημαίνει ότι έχω τώρα φοβερή κατάρα ή μάτιασμα! Τι να κάνω, ποια παράκληση να παραγγείλω;
Ο ιερέας αναστέναξε με λύπη, την ευλόγησε και απάντησε ήρεμα:
- Λοιπόν, ηρεμήστε. Σημειώστε τη συνταγή: πρέπει να πλησιάσετε έναν καθρέφτη, να κοιτάξετε τον εαυτό σας προσεκτικά και να πείτε δυνατά τρεις φορές: «Είμαι Ορθόδοξη Χριστιανή και όχι μέλος της φυλής Μούμπα-Γιούμπα». Βοηθά αμέσως. Η πίστη σας στα σημάδια επισκιάζει την πίστη σας στον Θεό. Πηγαίνετε σπίτι και μην κακομεταχειρίζεστε τα ζώα.
Τελειώνει η πολυπληθής κυριακάτικη εξομολόγηση. Πλησιάζει η τελευταία ενορίτισσα, πολύ ευπρεπής, και αρχίζει από μακριά:
– Πάτερ, αμαρτωλή είμαι... Την περασμένη εβδομάδα ζήλεψα τη γειτόνισσα — τα ντομάτες της φύτρωσαν καλύτερα. Και ακόμα την Παρασκευή δεν διάβασα όλο το βραδινό κανόνα, παρέλειψα τρεις προσευχές...
Ο ιερέας, ακουμπώντας το κεφάλι στο χέρι, ρωτά:
– Μητέρα, και με τον άντρα σου πώς τα πάτε; Δεν τσακώνεστε;
– Μα τι λέτε, πάτερ! Με τον άντρα μου έχουμε πλήρη ομόνοια, ζούμε σαν μια ψυχή! Αυτός είναι σιωπηλός, δεν λέει ούτε λέξη αντίθετη.
Ο ιερέας ζωηρεύει:
– Αλήθεια; Κυριολεκτικά ιδανικός γάμος! Και πώς το πετύχατε αυτό;
– Λοιπόν... Αμέσως μετά τη στέψη του είπα: «Βάσια, αν έστω μια φορά επιχειρήσεις να με αντικρούσεις — δεν ευθύνομαι για τον εαυτό μου, το τηγάνι μου είναι βαρύ». Και τελείωσε, πάτερ, τριάντα χρόνια ιδανικής χριστιανικής ειρήνης στην οικογένεια!
Ο πάτερ αναστέναξε, της έβαλε το επιτραχήλιο και ψιθύρισε:
– Πήγαινε εν ειρήνη, μητέρα. Και πες στον Βάσια σου ότι τον περιμένουν ήδη πολύ στον παράδεισο.
Ένας νεαρός δόκιμος, αφού διάβασε τα αρχαία πατερικά, πλησιάζει έναν έμπειρο πνευματικό:
– Πάτερ, έχω αποφασίσει σταθερά να αποκτήσω την απόλυτη απάθεια και να νικήσω όλους τους λογισμούς! Πες μου, σε ποια στιγμή ο μοναχός παύει οριστικά να πειράζεται και αποκτά την πλήρη ειρήνη;
Ο γέροντας χαμογέλασε στα γένια του, τον αγκάλιασε από τους ώμους και του ψιθύρισε ήσυχα στο αυτί:
– Αποκλειστικά την τρίτη ημέρα μετά την κηδεία του, τέκνον. Και αυτό, αν έχει τύχη. Μέχρι τότε — πάρε τη σκούπα και πήγαινε να σκουπίσεις την αυλή.
– Πατέρα, έκανα έναν πραγματικό πνευματικό άθλο! Συγχώρησα όλους τους εχθρούς μου!
– Τι χαρά. Και πώς τα κατάφερες;
– Τους μπλόκαρα όλους.