«Ο οίκος Μου οίκος προσευχής θα ονομάζεται, αλλά εσείς τον κάνετε σπήλαιο ληστών»

Στη μοίρα της έπεσαν πολλά δύσκολα δοκιμασίες. Το μοναστήρι καταστράφηκε, έκλεισε.
Αλλά στην μακρά ιστορία της, αυτή η Μεγάλη Ιερά Μονή πάντα αναγεννιόταν από τις στάχτες. Πάντα έδειχνε σε όλους, που προσπαθούσαν να πολεμήσουν εναντίον της.
Ότι κανένα ανθρώπινο κακό δεν μπορεί να νικήσει τη δύναμη του Θεού.
Υπό την Προστασία της Κυρίας της, της Παναγίας, είναι ακόμα φάρος πνευματικός για εκατομμύρια ψυχές.
Και πάντα να θυμάστε τα λόγια του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου:
«Δεν υπάρχει τίποτα πιο δυνατό από την Εκκλησία του Χριστού. Όποιος θέλει να πολεμήσει εναντίον της, αναπόφευκτα θα χάσει τις δυνάμεις του: είναι το ίδιο με το να πολεμάς εναντίον του ουρανού».
Η πλειοψηφία αυτών που φωνάζουν τώρα εναντίον της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, λερώνουν την Εκκλησία και τους πιστούς. Όταν όλα αυτά τελειώσουν, οι ίδιοι «ιδεολόγοι», θα φωνάζουν για «παπάδες με μερσεντές» και θα λερώνουν ήδη την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας και άλλες ομολογίες. Και θα κυνηγούν άλλους χριστιανούς.
Και όλα αυτά επειδή η πλειοψηφία από αυτούς δεν ενδιαφέρεται για την Εκκλησία και την Ορθοδοξία, και μερικές φορές και για τον χριστιανισμό γενικά, και δεν τους νοιάζει για την ίδια την Ουκρανική Εκκλησία.
Η πλειοψηφία από αυτούς δεν έχουν ποτέ πάει στην Εκκλησία και δεν ξέρουν τίποτα για την Εκκλησία, τη διδασκαλία της και το νόημα της Εκκλησίας.
Οι πράξεις τους είναι απλώς μίσος προς την Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία. Και συχνά γενικά προς την πίστη.
Κάποιοι απλώς κάνουν διαφήμιση και εκμεταλλεύονται το θέμα. Κάποιοι έχουν ακούσει προπαγάνδα, και δεν καταλαβαίνουν την πραγματική κατάσταση των πραγμάτων, και δεν καταλαβαίνουν τίποτα για την Εκκλησία και τη σημασία της. Και τη συγχέουν με την πολιτική και άλλα. Και το 99% από αυτούς, δεν θα τους δείτε ποτέ στην Εκκλησία.
Όταν αυτό τελειώσει, θα λερώνουν ήδη άλλες πίστεις και αυτούς, στους οποίους ανάγκασαν να μεταβούν οι πιστοί της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Οι πιστοί της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας από αυτές τις πράξεις και επιθέσεις στην Εκκλησία δεν θα αγαπούν λιγότερο την Ουκρανία, θα βοηθούν και θα κάνουν τα πάντα για το κράτος μας. Επειδή είμαστε όλοι Ουκρανοί, που αγαπούν τη χώρα τους, περισσότερο από πολλούς ψευδοπατριώτες. Και πάντα θα αγαπάμε και θα κάνουμε τα πάντα για το καλό της. Όπως αγαπάμε τον λαό μας και τους ανθρώπους.
Αλλά θα βγάλουμε συμπεράσματα για τις πράξεις ορισμένων ανθρώπων, που κατά τη διάρκεια του πολέμου, αντί να ενώσουν τον λαό, προσπάθησαν να τον διχάσουν και να προκαλέσουν θρησκευτικές συγκρούσεις.
Στις καρδιές τους δεν υπάρχει Θεός.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η Εκκλησία του Χριστού, της οποίας ο Κύριος είναι ο αρχηγός.
Όχι ουκρανική, όχι ελληνική, όχι Κωνσταντινούπολη, όχι γεωργιανή, όχι σερβική, όχι ιεροσολυμίτικη, όχι αλεξανδρινή, όχι αντιοχειανή, όχι ρουμανική και πολύ περισσότερο όχι ρωσική ή οποιαδήποτε άλλη.
Η αυτοκεφαλία είναι απλώς μια διοικητικά αυτοδιοικούμενη και ανεξάρτητη Εκκλησία, που είναι μέρος της μίας και μοναδικής Οικουμενικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Ας διαχωρίσουμε σαφώς την Εκκλησία και τις εθνικές ιδέες, την πολιτική, τα κοσμικά πράγματα και άλλα.
Πρέπει να είμαστε πατριώτες της χώρας μας. Η πίστη δεν απαγορεύει να αγαπάμε τη χώρα μας, τον λαό της, τον πολιτισμό της, τη γλώσσα της.
Να φροντίζουμε για αυτήν, να κάνουμε τα πάντα για το καλό και το μέλλον της.
Αλλά δεν πρέπει να μετατρέπουμε την Εκκλησία και την αποστολή της, όπου το κύριο είναι η σωτηρία της ψυχής και η ζωή εν Χριστώ, σε πολιτικό, εθνικό και άλλο μεγάφωνο.
Ο Χριστός είπε ξεκάθαρα ότι δεν έχει «έθνη», γιατί όλοι είναι ενωμένοι εν Χριστώ.
Δεν πρέπει να κάνουμε λάθη και να ακολουθούμε τη Ρωσία, όπου η Εκκλησία σταδιακά μετατράπηκε σε πολιτική αίρεση, με ιδεολογία «ρωσικού κόσμου», όπου η πολιτική και η υποταγή στην εξουσία και η υπηρεσία τους, έγιναν ανώτερα από τις εντολές του Χριστού και την υπηρεσία στον Θεό.
Και οι πολιτικές φιλοδοξίες, έγιναν λόγος για την παραμέληση των εντολών του Χριστού, όπου ο «πατριάρχης» ευλογεί τις δολοφονίες και τον επιθετικό πόλεμο κατά της γειτονικής χώρας, και ο λαός στην πλειοψηφία του το υποστηρίζει. Καλυπτόμενοι με την πίστη και την Εκκλησία.
Ναι, η Ουκρανική Εκκλησία πρέπει να είναι με τον λαό της, με το ποίμνιό της.
Ναι, πρέπει να έχουμε τη δική μας Ουκρανική Εκκλησία (και την έχουμε). Και να μην έχουμε σχέσεις με τη δομή της Ρωσίας, που ευλογεί τον πόλεμο κατά της χώρας μας και των ανθρώπων.
Αλλά ακόμα περισσότερο η Εκκλησία πρέπει να είναι με τον Θεό. Με τη διδασκαλία Του. Και να φέρει την αποστολή για την οποία ο Χριστός την δημιούργησε.
Και να ακολουθεί πάντα τον Κύριο. Ό,τι και αν κάνει ο λαός της, ή οποιοσδήποτε άλλος λαός και εξουσία σε όλο τον κόσμο.
Μόνο αν η Εκκλησία ακολουθεί τον αρχικό και κύριο προορισμό της, θα είναι η Αληθινή Εκκλησία.
Αν όχι. Τότε καμία Αυτοκεφαλία, πατριάρχες και άλλα, και πολύ περισσότερο πολιτικοί, που προσπαθούν να παρέμβουν στις υποθέσεις της Εκκλησίας, δεν θα την κάνουν Εκκλησία του Χριστού.
Αντίθετα, μπορεί να την οδηγήσουν στην άβυσσο.
Και με εκπλήσσουν οι διαφημιστικές πινακίδες: Εκκλησία της Ουκρανίας.. Ουκρανική Εκκλησία… γλώσσα… έθνος. Και καλά, δεν έχω τίποτα εναντίον της γλώσσας, της εθνικής ιδέας και της αυτοταυτότητας του λαού. Όπως έγραψα παραπάνω, αυτό δεν είναι κακό. Αλλά η ουσία είναι αλλού;
Πού πήγε η θέση του Χριστού; Αν μιλάμε για την Εκκλησία!
Γιατί δεν λέτε ότι η Εκκλησία πρέπει να είναι του Χριστού. Γιατί δεν λέτε τίποτα για τον Χριστό; Γιατί κάνετε την Εκκλησία πολιτική, εθνική λατρεία; Λατρεία ανθρώπων!
Πού πήγε η θέση του Χριστού και η διδασκαλία Του;
Γιατί ξεχνάτε τις