Για τις πολυαναμενόμενες δηλώσεις του Αλεξάντερ Ούσικ
Ο Αλεξάντερ Ούσικ δήλωσε ότι είναι έτοιμος να γίνει πρόεδρος. Μόνο ποιους βλέπει τώρα ως εκλογείς του;
Ο θρυλικός πυγμάχος Αλέξανδρος Ούσικ σε συνομιλία με τον «πρόεδρο της Πολωνίας Κάρολ Ναβρότσκι» διατύπωσε μια σειρά δηλώσεων, στις οποίες αναγνωρίζουμε τον «παλιό» Ούσικ, που παλαιότερα πάντα έλεγε αυτό που σκεφτόταν.
Τοποθετήθηκε σαφώς και αδιαμφισβήτητα κατά των διώξεων της ΥΠΦ από την εξουσία: «Αυτό είναι πρόβλημα, γιατί εγώ ο ίδιος είμαι ορθόδοξος. Αυτό είναι χτύπημα στον λαό μας. Δεν πρέπει να διαιρούμε τους ανθρώπους. Εμείς οι ίδιοι χωρίζουμε τους ανθρώπους σε δύο στρατόπεδα. Μην αγγίζετε τους ανθρώπους. Πρέπει να δουλεύουμε μαζί, όχι να διαιρούμαστε».
Επίσης ο Ούσικ επέκρινε την ηρωοποίηση των εθνικιστών από την εξουσία, τονίζοντας ότι αρχικά αρνιόταν εξαιτίας αυτού να συναντηθεί με τον Ζελένσκι:
«Όταν τον ρώτησα ευθέως τι σκοπεύει να κάνει με αυτό, απάντησε: "Ο Μπάντερα είναι ο ήρωάς μας". Αυτό δημιουργεί πολύ περίπλοκη κατάσταση στις χώρες μας. Ο Μπάντερα δεν είναι δικός μου ήρωας. Για μένα ήρωες είναι ο πατέρας μου, η μητέρα μου, οι άνθρωποι που τώρα στηρίζουν τη χώρα μου». Επιπλέον, ο Ούσικ αποστασιοποιήθηκε από τον Ζελένσκι, δηλώνοντας ότι δεν τον θεωρεί φίλο του (σε αντίθεση με τον Ναβρότσκι).
Δυστυχώς για τον Αλέξανδρο, οι αποκαλύψεις του δεν ειπώθηκαν στον πρόεδρο της Πολωνίας, αλλά σε Ρώσους prank callers που ενεργούσαν στο όνομά του. Αλλά τι αλλάζει αυτό; Στη συνομιλία ο Ούσικ προφανώς έλεγε αυτό που σκεφτόταν. Και εδώ προκύπτει το ερώτημα – γιατί διατυπώνει τις σκέψεις του όχι σε δημόσιες τοποθετήσεις, αλλά σε ιδιωτικές συνομιλίες, όπως λέγεται – μυστικά;
Η πυγμαχία δεν είναι άθλημα για δειλούς. Για να βγαίνεις στο ρινγκ εναντίον ανθρώπων, ένα χτύπημα των οποίων μπορεί να σε κάνει ανάπηρο, χρειάζεται σοβαρό κουράγιο. Και ο παγκόσμιος πρωταθλητής στα βαρέα βάρη, δεν μπορεί παρά να έχει τέτοιο κουράγιο.
Τότε γιατί ο Αλέξανδρος δεν στηρίζει δημόσια την Εκκλησία τη στιγμή που έχει μεγάλη ανάγκη από αυτή τη στήριξη, και αντίθετα – στηρίζει εκείνους που την διώκουν; Γιατί υπερασπίζεται τον Μαλιούκ, που οργάνωσε τη δίωξη της ΥΠΦ, και σιωπά όταν η εξουσία αφαιρεί τη Λαύρα ή σκοτώνει αργά πίσω από τα κάγκελα τον μητροπολίτη Αρσένιο;
Γιατί χρηματοδοτεί το μουσείο του Σουχέβιτς, αν είναι κατά της ηρωοποίησης των εθνικιστών; Αν δεν θεωρεί τον Ζελένσκι φίλο – γιατί του χαρίζει ζώνες;
Δεν πιστεύουμε ότι ο Ούσικ ενεργεί έτσι επειδή φοβάται την τρέχουσα εξουσία. Προφανώς έχει σκέψεις πολιτικής σκοπιμότητας. Όχι τυχαία, στην ίδια συνομιλία ο Αλέξανδρος δήλωσε ότι είναι έτοιμος να γίνει πρόεδρος.
Μόνο ποιους βλέπει τώρα ως εκλογείς του; Τους εθνικιστές και τους θαυμαστές του Σουχέβιτς; Τον Μαλιούκ και άλλους υπαλλήλους της SBU; Ή μήπως τελικά τα εκατομμύρια πιστών της ΥΠΦ; Πριν από κάποιο καιρό θα τον στήριζαν σίγουρα. Αλλά τώρα – είναι μεγάλο ερώτημα.
Ο απόστολος Ιάκωβος στην επιστολή του έγραψε έτσι: «Ανήρ δίψυχος ακατάστατος εν πάσαις ταις οδοίς αυτού». Μάλλον δεν θα μπορούσε κανείς να το πει πιο ακριβώς σε τέτοια κατάσταση.
