Πώς να βρείτε τον προορισμό σας στη ζωή;
Στο ερώτημα δημιουργίας νοήματος απαντά ο πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος Κούτσερ
Το ερώτημα είναι πολύ σημαντικό, και κάθε άνθρωπος νωρίς ή αργά σκέφτεται το νόημα της ζωής του και για ποιο λόγο ακριβώς ήρθε σε αυτόν τον κόσμο.
Πρέπει να πούμε αμέσως ότι για τον ορθόδοξο χριστιανό υπάρχει ένας κοινός στόχος, που βρίσκεται μπροστά σε κάθε άνθρωπο. Αυτός ο στόχος είναι η σωτηρία της ψυχής και η ένωση με τον Θεό.
Ο Όσιος Σεραφείμ του Σαρώφ έλεγε ότι ο στόχος της ζωής του χριστιανού είναι να κτήσει το Άγιο Πνεύμα. Έτσι, αν μιλάμε για αποστολή, ιδού αυτή που δόθηκε σε όλους μας χωρίς εξαίρεση. Και πριν αναζητήσουμε κάποιο ιδιαίτερο, προσωπικό κάλεσμα, πρέπει να θυμόμαστε αυτόν τον κοινό χριστιανικό στόχο.
Φυσικά, παράλληλα κάθε άνθρωπος έχει και το δικό του, ιδιαίτερο κάλεσμα, δηλαδή εκείνη την οδό στην οποία πρέπει να υπηρετήσει τον Θεό και τους πλησίον. Και το ερώτημα για το πώς να το αναγνωρίσει, είναι πραγματικά δύσκολο.
Πρώτα απ' όλα, πρέπει να καταλάβουμε ότι το θέλημα του Θεού για εμάς δεν αποκαλύπτεται αμέσως και ολοκληρωμένα, σαν γραπτό σχέδιο. Ο Κύριος οδηγεί τον άνθρωπο σταδιακά, βήμα προς βήμα. Οι Άγιοι Πατέρες λένε ότι συχνά θέλουμε να δούμε όλο το δρόμο μέχρι το τέλος, ενώ ο Θεός μας δίνει φως (και αυτό όχι πάντα) μόνο για το επόμενο βήμα. Και σε αυτό υπάρχει βαθιά σοφία, γιατί αν ο άνθρωπος ήξερε τα πάντα εκ των προτέρων, είτε θα υπερηφανευόταν, είτε θα φοβόταν και θα έφευγε. Όπως σε εκείνη τη γνωστή ιστορία, στην οποία μια γυναίκα παρακαλούσε τον Θεό να της αποκαλύψει το θέλημά Του. Ο Κύριος το αποκάλυψε. «Κλείσε το πάλι!», του εκλιπάρησε.
Αλλά, πώς να αναγνωρίσουμε το κάλεσμά μας; Οι Άγιοι Πατέρες υποδεικνύουν αρκετά σημάδια.
Πρώτον, πρέπει να κοιτάζουμε τα χαρίσματα και τις ικανότητες που ο Θεός έβαλε μέσα μας από τη γέννηση. Ο Κύριος δεν δίνει τα ταλέντα Του τυχαία. Αν ένας άνθρωπος από παιδί έχει κλίση προς κάποια εργασία, αν του βγαίνει, αν φέρνει όφελος σε άλλους ανθρώπους, τότε μπορούμε να το δεχτούμε ως ένδειξη του Θεού. Ο Απόστολος Παύλος γράφει ότι ο καθένας έχει τα δικά του χαρίσματα, και ο καθένας πρέπει να υπηρετεί με το χάρισμα που έλαβε.
Δεύτερον, πρέπει να προσέχουμε τις περιστάσεις της ζωής. Ο Άγιος Θεοφάνης ο Κλειστός έλεγε ότι το θέλημα του Θεού για τον άνθρωπο συχνά αποκαλύπτεται μέσα από τις περιστάσεις στις οποίες ο Κύριος μας βάζει. Ο τόπος γέννησης, η οικογένεια, οι συναντήσεις με ανθρώπους, κάποια προβλήματα στη ζωή - όλα αυτά δεν είναι τυχαία. Μερικές φορές αναζητούμε το κάλεσμά μας κάπου μακριά, και μετά αποδεικνύεται ότι όλον αυτόν τον καιρό ήταν κοντά, σε εκείνους τους ανθρώπους και τις εργασίες που μας είχαν ήδη δοθεί.
Τρίτον, χρειάζεται να ακούμε τη φωνή της συνείδησης. Όταν κάνουμε αυτό στο οποίο πραγματικά καλούμαστε, η καρδιά είναι ήρεμη, ακόμη κι αν η δουλειά είναι δύσκολη. Ενώ όταν πηγαίνουμε σε λάθος δρόμο, κάνουμε αυτό που δεν πρέπει να κάνουμε, που φέρνει βλάβη σε εμάς και στους πλησίον, τότε μέσα μας δημιουργείται βάρος, ταραχή, αίσθηση ψευδαίσθησης.
Αλλά, θα το τονίσω τρεις φορές, εδώ χρειάζεται σκέψη, γιατί δεν είναι κάθε δυσκολία σημάδι ότι δεν είμαστε στη θέση μας. Μερικές φορές οι δυσκολίες μόνο ενισχύουν το γεγονός ότι είμαστε στο σωστό δρόμο, γιατί ο εχθρός του ανθρώπινου γένους ιδιαίτερα επιτίθεται σε εκείνους που εκπληρώνουν το θέλημα του Θεού.
Τέταρτον, πολύ σημαντική είναι η προσευχή. Αν ειλικρινά παρακαλούμε τον Κύριο να μας αποκαλύψει το θέλημά Του, Αυτός οπωσδήποτε θα το αποκαλύψει. Ναι, αυτό δεν θα γίνει αμέσως, ίσως όχι πολύ προφανώς, αλλά μέσα από σταδιακή διαφώτιση οπωσδήποτε θα καταλάβουμε. Υπάρχει μια υπέροχη προσευχή των Γερόντων της Όπτινα, στην οποία παρακαλούμε: «Κύριε, δώσε μου με ψυχική γαλήνη να συναντήσω όλα όσα θα μου φέρει η επερχόμενη ημέρα. Δώσε μου να παραδοθώ εντελώς στο Άγιο θέλημά Σου».
Πέμπτον, πολύ χρήσιμη είναι η συμβουλή πνευματικού πατέρα ή ανθρώπου έμπειρου στην πνευματική ζωή. Εμείς οι ίδιοι συχνά δεν βλέπουμε τον εαυτό μας από έξω, ενώ ένας έμπειρος καθηγητής μπορεί να βοηθήσει να καταλάβουμε πού στις επιθυμίες μας ενεργεί ο Θεός και πού ενεργεί η υπερηφάνειά μας ή άλλα πάθη.
Και πρέπει να πούμε κάτι σημαντικό ακόμη. Μερικές φορές ο άνθρωπος νομίζει ότι η αποστολή του είναι να είναι οπωσδήποτε μεγάλος, αξιοσημείωτος, γνωστός. Αλλά ο Κύριος μπορεί να έχει εντελώς διαφορετικά σχέδια. Και γι' αυτό, για κάποιον η αποστολή είναι να είναι καλή μητέρα και να μεγαλώσει παιδιά στην πίστη. Για άλλον να εργάζεται τίμια, να μην κλέβει, να μην ψεύδεται. Για τρίτον να φέρει υπομονετικά την ασθένεια και έτσι να δίνει παράδειγμα σε άλλους. Μπροστά στον Θεό όλοι αυτοί οι δρόμοι είναι εξίσου πολύτιμοι, αν ο άνθρωπος δεν γογγύζει και δεν αναζητεί κάτι υπερεξαιρετικό.
Από την άλλη πλευρά, η φήμη και η σημασία του ανθρώπου, πιστέψτε με, μπορεί να είναι μεγάλη δοκιμασία, και πολύ σύνθετη εξέταση, την οποία μπορούν να περάσουν άξια πολύ λίγοι.
Γι' αυτό δεν χρειάζεται να αναζητούμε βασανιστικά κάποιο ιδιαίτερο προορισμό. Πρέπει να ζούμε τίμια εκεί που ο Κύριος μας έβαλε, να εκπληρώνουμε τις εντολές, να υπηρετούμε τους πλησίον με τα χαρίσματα που έχουμε. Και σταδιακά - μέσα από τη ζωή, μέσα από την προσευχή, μέσα από τις περιστάσεις - ο Κύριος ο Ίδιος θα μας αποκαλύπτει για ποιο λόγο είμαστε εδώ.
