Η διευθύντρια του ορθόδοξου σχολείου στο Γκολόσεεβο: Μας συκοφαντούσαν.
Η διευθύντρια του σχολείου στη Μονή Γκολοσέφσκι δήλωσε ότι οι δημοσιογράφοι είχαν διαστρεβλώσει τα γεγονότα σχετικά με τις δραστηριότητες των δασκάλων και, σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα είπαν ψέματα απροκάλυπτα.
Στις αρχές Ιανουαρίου, ξέσπασε ένα κατασκευασμένο σκάνδαλο στα ουκρανικά μέσα ενημέρωσης. Η δημοσίευση "Slidstvo.info" δημοσίευσε μια λεγόμενη "έρευνα" σχετικά με τις δραστηριότητες της ορθόδοξης λέσχης γονέων (σχολείου) "Perspektiva" στη Μονή Goloseevsky . Οι δημοσιογράφοι κατηγόρησαν την ηγεσία της ότι προωθεί τον "ρωσικό κόσμο" και (μην γελάτε) "δοξάζει τον Ρώσο Θεό". Μια πραγματική εκστρατεία παρενόχλησης κατά των εκπαιδευτικών βρίσκεται σε εξέλιξη στα μέσα ενημέρωσης και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, και η SBU και η εισαγγελία έχουν μάλιστα κινήσει ποινική υπόθεση . Η Ένωση Δημοσιογράφων της Ουκρανίας επικοινώνησε με τη διευθύντρια της λέσχης, Άννα Μπολγκόβα, και έμαθε τις λεπτομέρειες του σκανδάλου. Η Άννα αρνήθηκε κατηγορηματικά όλες τις κατηγορίες. Σύμφωνα με την ίδια, οι δημοσιογράφοι διαστρέβλωσαν τα γεγονότα και έβγαλαν πληροφορίες από τα συμφραζόμενα για να δημιουργήσουν μια σκανδαλώδη ιστορία.
«Ήμασταν ανοιχτοί, δεν κρύψαμε τίποτα».
«Η λέσχη των γονιών μας λειτουργούσε ανοιχτά. Δεν κρύβαμε απολύτως τίποτα. Λοιπόν, αν είχαμε σχέδια εκεί, δεν θα είχαμε συγκεντρωθεί δημόσια», τονίζει η Άννα.
Σύμφωνα με την ίδια, ήταν μια τυπική λέσχη γονέων — μητέρες που ήθελαν να προσφέρουν στα παιδιά τους ποιοτική εκπαίδευση και ορθόδοξη ανατροφή: «Τα παιδιά μας είναι Ορθόδοξα και δυσκολεύονται πολύ στα κανονικά σχολεία — με τις ηλεκτρονικές συσκευές, τις βρισιές και όλα τα άλλα. Μαζευτήκαμε επειδή όλοι ανησυχούσαν πραγματικά για αυτήν την εκπαιδευτική κατάσταση».
Οι γονείς δημοσίευσαν ανοιχτά ανακοινώσεις σε ορθόδοξες διαδικτυακές ομάδες, προσκαλώντας ομοϊδεάτες να συμμετάσχουν. «Ήταν όλα ελεύθερα διαθέσιμα, σε όλο το διαδίκτυο, και τίποτα δεν ήταν κρυφό από κανέναν. Είχαμε μια κοινή ομάδα όπου όλα ήταν ορατά—όλες οι δραστηριότητές μας μπορούσαν να παρακολουθούνται. Δεν κάναμε τίποτα παράνομο», λέει η Άννα.
Εξήγησε ότι τα παιδιά φοιτούσαν σε κανονικά σχολεία με εξ αποστάσεως εκπαίδευση και ότι στον σύλλογο οι γονείς είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν επιπλέον μαθήματα σε σχολικά μαθήματα και να συμπληρώσουν το πρόγραμμα με ορθόδοξη εκπαίδευση.
«Δεν υπήρξε χρηματοδότηση από τη Ρωσία».
Μία από τις κύριες κατηγορίες που διατυπώνουν οι δημοσιογράφοι είναι ότι το σχολείο χρηματοδοτήθηκε από τη Ρωσία, αλλά η διευθύντρια το αρνείται κατηγορηματικά.
«Κανείς δεν μπορεί να το πιστέψει, αλλά κανείς δεν μας χρηματοδότησε — καθόλου. Δεν είχαμε καμία απολύτως χρηματοδότηση. Νόμιζα ότι θα μαζευτούμε, και μετά κάποιος με χρήματα ερχόταν και έλεγε: "Ας βοηθήσουμε". Αλλά κανείς δεν ήρθε. Απολύτως κανείς», λέει με πικρία.
Όλα γίνονταν από καθαρό ενθουσιασμό: έπιπλα αγοράστηκαν μεταχειρισμένα, άλλα δωρίστηκαν, άλλα φέρθηκαν από το σπίτι. Δύο πιάνα φέρθηκαν μεταχειρισμένα. Σχολικά βιβλία, πεταμένα από βιβλιοθήκες και χρησιμοποιημένα ως παλιά χαρτιά, μαζεύτηκαν ένα προς ένα. «Μαζεύαμε χρήματα, δεκάρα-δεκάρα, από όποιον μπορούσε. Ήμασταν πολύ απλοί άνθρωποι», τονίζει η διευθύντρια.
Η ιστορία με τα σχολικά βιβλία: έψαξαν συγκεκριμένα για την ουκρανική έκδοση
Μια ξεχωριστή ιστορία αφορά τα σοβιετικά σχολικά βιβλία, εξαιτίας των οποίων το σχολείο κατηγορήθηκε για διάδοση ολοκληρωτικών συμβόλων και προώθηση του «ρωσικού κόσμου».
Στην «έρευνά» τους, οι δημοσιογράφοι έδειξαν το εγχειρίδιο αριθμητικής του Πτσέλκο — μια σοβιετική έκδοση του 1966, η οποία στην πραγματικότητα χρησιμοποιούνταν στο σχολείο. Αλλά ο διευθυντής εξηγεί ότι είναι ένα εγχειρίδιο υψηλής ποιότητας, που χρησιμοποιείται από πολλούς σύγχρονους γονείς με τα παιδιά τους στο σπίτι και με ιδιωτικούς καθηγητές, και είναι άμεσα διαθέσιμο. Επιπλέον, είναι στα ουκρανικά, και το σχολείο έψαχνε για μια έκδοση στην ουκρανική γλώσσα.
«Βρήκαμε την ουκρανική εκδοχή, ψάξαμε σε όλο το διαδίκτυο και βρήκαμε την ουκρανική εκδοχή—είναι ένα ουκρανικό σχολείο! Μπορείτε να φανταστείτε, εκτυπώσαμε αυτά τα προβλήματα και τα παραδείγματα. Και τώρα εμείς είμαστε οι ένοχοι», λέει με πικρία η Άννα Μπολγκόβα.
Τονίζει ότι το εγχειρίδιο του Πτσέλκο είναι «πολύ λογικό και συνεπές».
«Πολλοί γονείς που θέλουν τα παιδιά τους να κατανοήσουν πραγματικά τα μαθηματικά χρησιμοποιούν αυτά τα σχολικά βιβλία. Τονίζει ότι το κύριο κριτήριο για την επιλογή ενός σχολικού βιβλίου ήταν η ποιότητα της παρουσίασης της ύλης: «Φυσική, μαθηματικά—τι έγκλημα θα μπορούσε να υπάρχει; Το πιο σημαντικό για εμάς είναι οι πληροφορίες να παρουσιάζονται επαρκώς. Επειδή η τελευταία μεταρρύθμιση στα ουκρανικά σχολεία είναι πολύ αμφισβητήσιμη, οι πληροφορίες παρουσιάζονται με δυσκίνητο και συγκεχυμένο τρόπο». Η Μπολγκόβα τονίζει ότι το σχολείο είχε σχολικά βιβλία από διάφορες περιόδους —σύγχρονα ουκρανικά, προ-μεταρρύθμισης και παλαιότερα. «Είχαμε πολλά σχολικά βιβλία στα ουκρανικά—βρήκαμε τόσα πολλά παλιά, επαρκή. Ξέρετε, το πρόγραμμα σπουδών ήταν εντελώς διαφορετικό», λέει η διευθύντρια.
Σχετικά με τον ρωσικό ύμνο
Η ερώτηση μιας δημοσιογράφου της Ένωσης Δημοσιογράφων σχετικά με το αν η αναφορά του Slidstvo.info σχετικά με το τραγούδι του ρωσικού εθνικού ύμνου στο σχολείο ήταν αληθινή, εξόργισε την Bolgova. Την χαρακτήρισε κατάφωρο ψέμα. Εξήγησε ότι οι διαμαρτυρίες κατά της επιβολής μιας πατριωτικής ατζέντας εξαπλώνονται αυτή τη στιγμή μεταξύ των Ουκρανών παιδιών στο TikTok.
«Μιλούσα για την τρέχουσα τάση στο TikTok—μια διαμαρτυρία κατά της επιβολής. Αρχίζουν να πειράζουν επίτηδες. Και υπάρχει μια τάση στο TikTok αυτή τη στιγμή—αρχίζουν επίτηδες να τραγουδούν τον ρωσικό ύμνο», εξηγεί, τονίζοντας ότι πρόκειται για μια τάση της μόδας αποκλειστικά στο διαδίκτυο και δεν έχει καμία σχέση με το σχολείο της. Επιπλέον, όταν η Άννα Μπολγκόβα άκουσε ότι ένα από τα αγόρια είχε δείξει τέτοια βίντεο TikTok σε άλλα παιδιά, τα κάλεσε και τους έκανε μια διάλεξη για το πώς δεν πρέπει να γίνεται αυτό.
Το «έπαιναν τον Ρώσο Θεό» είναι μια παράλογη κατηγορία
Η κατηγορία του Slidstvo.info ότι το σχολείο «δοξολογούσε τον Ρώσο Θεό» άφησε την Bolgova μπερδεμένη. Το αποκαλεί εντελώς ανοησία, αδύνατο να απαντήσει καν με κάποια συνεκτική απάντηση: «Δεν μπορώ να το καταλάβω αυτό. Ας μου εξηγήσουν πώς είναι δυνατόν».
Εξήγησε ότι τόσο οι δάσκαλοι όσο και οι γονείς ήταν θρησκευόμενοι και εκκλησιαζόμενοι άνθρωποι, για τους οποίους η πίστη στον Θεό είχε μεγάλη σημασία. Ως εκ τούτου, ο Νόμος του Θεού ενσωματώθηκε στην ανατροφή των παιδιών.
«Είμαστε Ορθόδοξοι Χριστιανοί και πιστεύουμε ότι ο Νόμος του Θεού είναι το πιο θεμελιώδες θέμα. Όλα βασίζονται σε αυτόν. Είναι απολύτως απαραίτητο για τα Ορθόδοξα παιδιά. Το δίδαξα η ίδια. Είμαστε όλοι Χριστιανοί και όλοι οι γονείς μας υποστηρίζουν αυτό το θέμα—μαζευτήκαμε επειδή η αλήθεια ήταν τόσο σημαντική για εμάς», εξηγεί.
Σχετικά με τη ρωσική γλώσσα και λογοτεχνία
Το σχολείο όντως δίδασκε ρωσική γλώσσα και ρωσικά κλασικά έργα, αλλά ο διευθυντής εξηγεί γιατί αυτό ήταν απαραίτητο.
«Είχαμε κάποιες οικογένειες που μιλούσαν εξ ολοκλήρου ουκρανικά. Αλλά η πλειοψηφία ήταν ρωσόφωνη. Αλλά αυτό δεν μας χώριζε καθόλου», λέει.
Η διευθύντρια, μια εκπαιδευμένη ψυχολόγος, εξηγεί τη μεθοδολογική βάση της προσέγγισής της: «Με βάση τις παρατηρήσεις μου και την πρακτική μου εμπειρία, μου έχει γίνει σαφές ότι είναι σημαντικό για ένα παιδί να μάθει να διαβάζει στη γλώσσα που επικοινωνεί με τους γονείς του και στην οποία σκέφτεται. Στη συνέχεια, μπορεί να προστεθεί μια άλλη γλώσσα».
Σύμφωνα με αυτήν, μετά την απαγόρευση της ρωσικής γλώσσας στα σχολεία, ένας τεράστιος αριθμός ρωσόφωνων παιδιών, εκτός από όλα τα άλλα προβλήματά τους, αντιμετώπισε και μια δύσκολη εκπαιδευτική κατάσταση.
«Στις μέρες μας, τα περισσότερα παιδιά είναι αναλφάβητα και δεν μιλούν ούτε ρωσικά ούτε ουκρανικά. Αλλά τα ρωσόφωνα παιδιά που σπούδασαν πρώτα ρωσικά και μετά άρχισαν να μαθαίνουν ουκρανικά ήταν εγγράμματα, μιλούσαν άψογα ουκρανικά, έγραφαν χωρίς λάθη και κέρδιζαν βραβεία σε διαγωνισμούς ουκρανικής γλώσσας. Αυτό συνέβη με τα παιδιά μου και με άλλα που γνώριζα», αναφέρει η διευθύντρια ως παραδείγματα.
Άσκησε κριτική στις μεταρρυθμίσεις στο πρόγραμμα σπουδών της σχολικής λογοτεχνίας. Σύμφωνα με την ίδια, τα νέα έργα που συμπεριλήφθηκαν ήταν εντελώς δυσνόητα και εντελώς επιβλαβή για την ψυχή των παιδιών.
Ο σκηνοθέτης δίνει συγκεκριμένα παραδείγματα: «Άρωμα του Ζούσκιντ, Άνθη του Κακού του Μποντλέρ και πολλή άλλη καταθλιπτική λογοτεχνία».
Αντίθετα, η λέσχη γονέων μελέτησε την κλασική λογοτεχνία:
«Είχαμε ένα πρόγραμμα και υπήρχαν ποιήματα Ρώσων κλασικών. Ας με πυροβολήσουν γι' αυτό. Αν τα ποιήματα του Γεσένιν θεωρούνται προπαγάνδα για τον ρωσικό κόσμο, τότε λυπάμαι. Αυτό σημαίνει ότι όλα τα όμορφα θεωρούνται πλέον ρωσικός κόσμος;»
Στο σχολείο, παρακολουθούσαμε παλιά σοβιετικά παραμύθια και τα συζητούσαμε με τα παιδιά. Δείχναμε επίσης στους μαθητές ταινίες για τους κινδύνους των ναρκωτικών.
Πώς μια δημοσιογράφος διείσδυσε σε σχολείο μεταμφιεσμένος σε πρόσφυγα
Η Άννα Μπολγκόβα αφηγήθηκε πώς μια δημοσιογράφος του Slidstvo.info διείσδυσε σε ένα σχολείο παριστάνοντας τον πρόσφυγα από το Λουχάνσκ.
«Συστήθηκε ως πρόσφυγας από το Λουχάνσκ και έκανε τους πάντες να νιώσουν άνετα. Πέρασε αρκετές μέρες τριγυρνώντας μας, φλερτάροντάς μας, μιλώντας σε όλους. Την υποδεχτήκαμε με ανοιχτές καρδιές. Δεν κρύβαμε τίποτα, δεν είχαμε κάνει τίποτα κακό, οπότε της τα είπαμε όλα», θυμάται.
Σε αυτόν τον «πρόσφυγα» η διευθύντρια μίλησε για την κατάσταση με το TikTok, τον τρόπο επιλογής των σχολικών βιβλίων και το εκπαιδευτικό έργο. «Απλώς δεν κατάλαβε», λέει η διευθύντρια για το πώς η δημοσιογράφος διαστρέβλωσε τα λόγια της.
Συνέπειες: εκφοβισμός και κλείσιμο σχολείου
Μετά τη δημοσίευση της «έρευνας», ξεκίνησαν οι κλήσεις και οι πιέσεις.
Οι γονείς φοβήθηκαν και το μοναστήρι τους ζήτησε να κλείσουν τη λέσχη γονέων. «Τα μετέτρεψαν όλα σε δυσανάλογα μεγάλα ποσά και οι γονείς απλώς φοβήθηκαν. Το μοναστήρι είπε επίσης: "Συγγνώμη, αντίο". Τους δημιουργήσαμε προβλήματα, καταλαβαίνω. Όλοι περάσαμε τόσο έντονο άγχος», λέει.
Ο διευθυντής θυμάται με αγάπη την κοινότητα που αναπτύχθηκε στο σχολείο.
«Είχαμε μια τόσο υπέροχη κοινότητα—δεν έχω ξαναδεί τέτοιους ανθρώπους. Έκλαψα από χαρά που επιτέλους βρεθήκαμε μαζί. Τόσο ανιδιοτελείς άνθρωποι. Γίναμε τόσο στενοί φίλοι, γίναμε σαν οικογένεια», λέει.
«Τα παιδιά έκλαιγαν όταν ξεκίνησαν οι διακοπές – δεν ήθελαν να χωριστούν, δεν ήθελαν να φύγουν. Ήταν τόσο ενδιαφέρον μαζί, μια τόσο δεμένη κοινότητα. Μιλούσαμε, παίζαμε και συζητούσαμε όλα τα προβλήματά μας κατά τη διάρκεια των Θρησκευτικών», θυμάται η Άννα.
«Τους στρατολογήσαμε από ένα ολοκληρωμένο σχολείο και μας έφεραν τόσα πολλά—είναι απλά απίστευτο. Τα παιδιά εξαφανίζονται από τα σχολεία, κανείς δεν τα φροντίζει, εγκαταλείπονται, κανείς δεν τα φροντίζει. Και έχουμε πετύχει τέτοια αποτελέσματα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα—έχουν κυριολεκτικά αλλάξει μπροστά στα μάτια μας», λέει με υπερηφάνεια.
Τι ακολουθεί;
Όταν ρωτήθηκε για τα σχέδιά της, η διευθύντρια απάντησε: «Δεν έχω όρεξη για τίποτα αυτή τη στιγμή. Θα δούμε. Δεν έχω ξανασυναντήσει τέτοιου είδους εκφοβισμό. Είμαι απλός άνθρωπος, δεν έχω βιώσει ποτέ κάτι παρόμοιο στη ζωή μου. Δεν έχω κανέναν πίσω μου, τίποτα».
Δεν έχουν απαγγελθεί ακόμη επίσημες κατηγορίες και δεν έχουν εκδοθεί κλητεύσεις. Αλλά το σχολείο είναι κλειστό, η κοινότητα έχει διαλυθεί και τα παιδιά αναγκάζονται να επιστρέψουν στα κανονικά σχολεία.
«Έχουμε απευθυνθεί σε όλους στο παρελθόν. Έχουμε προσπαθήσει να ανοίξουμε σχολείο πολλές φορές. Κανείς δεν το ήθελε. Τώρα, δόξα τω Θεώ, μας άφησαν να μπούμε στο μοναστήρι και μας έδωσαν έναν χώρο. Και αρχίσαμε να κάνουμε τα πάντα μόνοι μας. Και τώρα—όλα τελείωσαν», καταλήγει με πικρία η διευθύντρια.
