Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ
Ο όσιος ξεκίνησε την ασκητική του πορεία μετά από προσκύνημα στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου και προσευχή κοντά στους αγίους των σπηλαίων.
Την 1η Αυγούστου η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει την ανακομιδή των λειψάνων του οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ. Την ημέρα αυτή οι πιστοί ανακαλούν την επίσημη δοξολόγηση του αγίου και την αποκάλυψη των τιμίων λειψάνων του, που πραγματοποιήθηκε το 1903 παρουσία τεράστιου πλήθους προσκυνητών.
Καθοριστικό στάδιο στη διαμόρφωση της πνευματικής πορείας του οσίου (κατά κόσμον Προχόρ Μόσνιν) υπήρξε το προσκύνημά του στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου. Στα νεανικά του χρόνια ο Προχόρ Μόσνιν πήγε πεζός στο Κίεβο για να προσκυνήσει τα ιερά κειμήλια της αρχαίας μονής και να λάβει οδηγίες από έμπειρους γέροντες.
Ακριβώς στην έρημο του Κιτάεβο ο γέροντας Δοσίθεος διέκρινε στον νεαρό το θέλημα του Θεού και τον ευλόγησε για τη μοναχική ζωή στην έρημο του Σάρωφ. Οι προσευχές κοντά στα λείψανα των οσίων Αντωνίου και Θεοδοσίου των Σπηλαίων επισφράγισαν οριστικά την απόφαση του Προχόρ να αφιερώσει τη ζωή του στον Θεό για πάντα.
Η ζωή του πατρός Σεραφείμ στο Σάρωφ αποτέλεσε παράδειγμα αληθινής ασκητικής άθλησης. Ο ασκητής πέρασε από σκληρές δοκιμασίες, μεταξύ των οποίων πολυετής ερημιτική ζωή σε πυκνό δάσος, τριετής σιωπή και δεκαπενταετής εγκλεισμός.
Ιδιαίτερη θέση στην εκκλησιαστική παράδοση κατέχει η άσκησή του της στυλιτείας — χιλιοήμερη αδιάλειπτη προσευχή πάνω σε γρανιτένιο βράχο με τα χέρια υψωμένα προς τον ουρανό. Ακόμη και μετά από βάναυση επίθεση ληστών, οι οποίοι του έσπασαν το κεφάλι με το στέλεχος ενός τσεκουριού και τον άφησαν καμπουριαστό για όλη του τη ζωή, ο όσιος επέδειξε την υψίστη χριστιανική ταπείνωση και επέμεινε στη χάρη που δόθηκε στους επιτιθέμενούς του.
Αφού απέκτησε τα χαρίσματα της διόρασης και της θεραπείας, ο γέροντας δεχόταν χιλιάδες ανθρώπους σε ανάγκη, υποδεχόμενος τον καθένα με τα λόγια «Χαρά μου! Χριστός Ανέστη!». Στους μαθητές του ο όσιος άφησε ως εντολή ότι ο κύριος σκοπός της ζωής του χριστιανού είναι «η απόκτηση του Αγίου Πνεύματος του Θεού». Ο άγιος εκοιμήθη εν ειρήνη το 1833 κατά τη διάρκεια της προσευχής, γονατιστός στο κελί του, και ετάφη στο φέρετρο που ο ίδιος είχε κατασκευάσει με τα χέρια του πολύ πριν από την κοίμησή του.
Όπως είχε αναφέρει το СПЖ, ο Οστάπενκο είπε εάν θα βαφτεί η τοιχογραφία του Σεραφείμ του Σάρωφ στη Λαύρα.
